“We konden alleen maar huilen bij het zien van de ruïnes”

nieuws

Medewerker Mariya appte ons uit de stad Dubno het volgende bericht: Onze vrijwilligers zijn nog steeds in de stad Irpin, ten noorden van Kyiv, waar ze traumazorg bieden en voedsel distribueren.

De eerste dagen van ons bezoek aan Irpin konden we alleen maar huilen bij het kijken naar de ruïnes. Zo’n 80 procent van de gebouwen is aan puin geschoten. ‘s Avonds namen enkele van ons kalmerende medicijnen vanwege de vele indrukken. Beelden van de vernietigde stad krijg ik niet van mijn netvlies af. De mensen die ik tegenkom kun je indelen in twee categoriën. De ene groep mensen die in de stad bleven tijdens de gruwelijke gebeurtenissen en de andere groep die wisten te evacueren en nu zijn teruggekeerd. Beide groepen hebben hulp nodig. Mensen hebben hun huis verloren. Er is geen werk, dus ook geen inkomsten, Er is geen elektriciteit en er wordt gekookt boven een vuur.

Eiland van heil

Veel mensen in Irpin komen komen naar de kerk. Ze zeggen vaak: ‘De kerk is een eiland van heil, waarin we de oorlog even kunnen vergeten.’ Tegelijkertijd hebben ze ook veel vragen: Hoe ziet de dag van morgen eruit? Hoe moeten we onze omgeving weer opnieuw opbouwen? Antwoorden hebben we niet. We kunnen alleen naar hen luisteren en met hen bidden. Ze leven bij de dag en waarderen het enorm dat er iemand bij hen is en naar hen luistert. Maar wat zeg je tegen een persoon persoon die thuiskomt en de lijken van kleine kinderen op zijn erf vindt. En elke dag komen er verschrikkelijke soortgelijke verhalen bij.

Blij met rode bieten

Toen we groenten uitdeelden, vertelde een dame huilend dat ze nooit had gedacht dat ze zo blij zou zijn om rode bieten te krijgen. In de afgelopen twee maanden zag ze geen groenten, brood of water. Die dag zou ze voor het eerst in lange tijd borsch (traditionele soep) kunnen koken. De pakken met zout zijn zeer waardevol omdat er geen zout hier voor handen is.

Blauwe en gele bloemen

Kunnen je wennen aan verwoestingen? De mensen hier moeten wel. Een man bracht gele en blauwe bloemen om ons te bedanken voor de hulp. Zijn dochter werd vermoord en hij begroef haar naast zijn huis. Veel ouderen, mensen met een handicap kunnen niet naar de kerk, ze kunnen niet in de rij staan ​​om groenten te ontvangen. Dus we bezoeken ze en brengen voorraden mee. Dat blijven we doen zolang we kunnen, maar bid alsjeblieft voor het team en de getraumatiseerde bewoners van Irpin.